Vlaanderen #DataBankLand

VDAB als symptoom

Laat ik beginnen met de Vlaamse Godzilla van de domheid, de VDAB.
Een instantie die in mijn opinie meteen volledig zou ontmanteld moeten worden, waarbij er veel kantoren vrijkomen, en je gigantisch veel belastinggeld kan doorrekenen in belastingverlaging en ook in één keer af bent van de meest nutteloze, order-volgende, inefficiënte en achterlijke soort ambtenaren. Helaas, da’s geen programmapunt bij eender welke politieke kleur, echt jammer, waarschijnlijk zien onze politici deze organisatie nog steeds als het ideale middel om hun jaren’70 visie op arbeid en werkloosheid als de norm door te drukken.
Waarbij de links (pretenderende) politiek het ziet als “hulp” (lol) en de fake rechtsen het zien als een middel om zoveel mogelijk plebs en gewoon volk weg te pesten en zonder geld te zetten.
VDAB afschaffen is voor mij dan ook de graadmeter om te zien of onze maatschappij vooruitgang maakt of niet. De dag dat dat gebeurt, zetten we een stap vooruit. Hier kan u een oudere post vinden over dat onderwerp.

Photo by Mika Baumeister on Unsplash

Simpele Structuren voor simpele duiven

De structuren die deze software en databases mee krijgen, is opgebouwd rond een aantal architectuur-principes voor programma’s en “business flows” waar ik u niet mee ga vervelen.
Ze komen meestal uit boekjes van dezelfde vier software en business goeroes, die intussen een ware industie hebben opgebouwd van koene data-ridders die allemaal dezelfde seminaries, workshops hebben gevolgd, en deze absolute schijtboeken in hun kast hebben staan op de achtergrond voor in de Zoom-meeting even cool en “mee” te lijken dan hun collega’s wanneer het aan komt op het napapegaaien van wat een Amerikaanse business-architect hen vertelde over hoe ze moesten denken.

Compartimentering ontmenselijkt

De door software-goeroes gecultiveerde indeel- en hokjesmentaliteit, heeft zelden het doel om mensen echt te helpen, of technologie ons een beter leven te laten geven.

Parabel van de software-architect in de jungle

Om dit deel af te sluiten, nog een parabel van de software-architect.
Alex, een junior software-architect met een drietal diploma’s, gaat naar de jungle op z’n eentje.
Hij trekt dagen door de wilde natuur, ziet allerlei mooie dieren en neemt veel foto’s voor thuis.
Op een dag komt hij aan een langgerekt meer. Maar hij is te moe om er omheen te gaan.
De man wandelt naar een schamel hutje dat net naast het meer is gebouwd.
Uit de hut komt een oude man die eten wil beginnen klaarmaken.
Alex zegt de man goeiedag, en met het beetje kennis van de lokale taal vraagt hij “Kan ik het meer oversteken ergens? Hoe diep is het meer? Of kan ik er omheen?”
De man kijkt vreemd op en zegt “Hoe diep? Ik meet niets, daar hou ik me niet mee bezig, ik moet eten maken; maar het meer is een dag of twee stappen wanneer je er omheen wilt.”

Welkom in de privilege plan-economie

Deel 1
Deel 2
Deel 3 (tbd)
Deel 4 (tbd)

--

--

Ik schrijf kortverhalen, technische info, verhalen en opinies over economie, maatschappij en het elven in Antwerpen.

Love podcasts or audiobooks? Learn on the go with our new app.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store
deadeyes

deadeyes

Ik schrijf kortverhalen, technische info, verhalen en opinies over economie, maatschappij en het elven in Antwerpen.